سه راه وجود دارد که راننده می تواند صفحه صوتی را بیاورد: گفتن «Hey Google»، ضربه زدن روی دکمه میکروفون، و استفاده از دکمه «فشار برای صحبت». رفتار و طراحی صفحه صوتی در همه این موارد یکسان است.
هنگامی که صفحه صوتی ظاهر می شود، وضعیت دستیار را با نشانگرهای بصری و نشانه های صوتی ارتباط برقرار می کند. همچنین آنچه را که راننده میگوید به Assistant رونویسی میکند و به راننده اطلاع میدهد که اتصال اینترنت ضعیف است. برخی از این رفتارها با حرکت همراه هستند که در الگوهای حرکتی توضیح داده شده است.
نشانگر بصری
لوگو تبدیل می شود تا حالت های مختلف دستیار را نشان دهد.
گوش دادن: راننده مکالمه ای را آغاز کرده است و دستیار آماده شنیدن درخواست است
تشخیص: دستیار در حال پردازش درخواست گفتاری راننده است
فکر کردن: دستیار در حال آماده کردن پاسخ است
پاسخ دادن: دستیار در حال بیان یک پاسخ است
نشانه های صوتی
نشانگر بصری وضعیت دستیار با نشانه های صوتی همراه است که نشان می دهد دستیار گوش می دهد یا درخواست راننده را شنیده است. برای به حداقل رساندن حواس پرتی برای راننده، صدا ساده و سبک است.
میکروفون باز است و دستیار در حال گوش دادن است
دستیار هنوز در حال گوش دادن است و منتظر فرمان است
دستیار فرمان را شنیده و به آن پاسخ خواهد داد
رونویسی
رونویسی آنچه راننده می گوید یک خط متنی با حروف کوچک و بدون علامت گذاری است. متنی که در یک خط قرار نمی گیرد در آخرین کلمه کامل با بیضی کوتاه می شود.
نشانگر اینترنت ضعیف
دستیار برای انجام درخواست ها به اینترنت متکی است. اگر اتصال اینترنت ضعیف یا در دسترس نیست، پیامها و رنگهای صفحه صوتی این موضوع را نشان میدهند.
«در حال تلاش برای اتصال…» دستیار در حال تلاش برای برقراری اتصال اینترنت است
"نمی توان وصل شد" اتصال اینترنتی وجود ندارد و درخواست راننده انجام نمی شود